Hz. Peygamber (S.A.V) şöyle buyurmuştur: Altı şey güzeldir. Fakat şu altı sınıf insanda daha güzeldir.

• Adalet güzeldir, fakat ümerada (idarecilerde) daha güzeldir.
• Cömertlik güzeldir, fakat zenginde daha güzeldir.
• Verağ (haram olduğu şüpheli olan şeylerden kaçınmak) güzeldir, fakat âlimlerde daha güzeldir.
• Sabır güzeldir, fakat fakirlerde daha güzeldir.
• Tövbe güzeldir, fakat gençlerde daha güzeldir.
• Haya (utanmak) güzeldir, fakat kadınlarda daha güzeldir.

Hz. Peygamber (S.A.V) şöyle buyurmuştur:  
Bana 6 şeye titizlikle uyacağınıza dair söz verin, ben de size cennete gireceğinize dair söz vereyim...

1. Konuştuğunuz zaman asla yalan söylemeyin.
2. Söz verdiğinizde sözünüzden dönmeyin.
3. Size bir şey emanet edildiğinde emanete hıyanet etmeyin.
4. Gözünüzü haramdan sakının (harama bakmayın).
5. Elinizi (haramlardan) çekin.
6. İffet ve namusunuzu koruyun!

Arkadaşlarım nette dolaşırken aşağıdaki dua ile karşılaştım. Ne kadar içten yazmış kardeşimiz. Allah razı olsun. Hep birlikte amin diyelim.

***

Eûzübillâhimineşşeytânirracîm Bismillâhirrahmânirrâhîm

Elhamdülillâhi rabbil âlemîn, essalâtü vesselâmü alâ rasûlinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ecmeîn.

YA İLAHİ!

Semadan yeryüzüne indirdiğin yağmur taneleri adedince, yeryüzünde yarattığın ağaçların ve çiçeklerin yaprakları adedince, denizlerdeki kumlar adedince, Sevgili Peygamberimiz Muhammed'e salat eyle! Hem öyle bir salat eyleki o salat bütün her şeyi aşsın.

Yâ ilâhel âlemîn ve yâ ekramel ekramîn ve yâ erhamerrahimîn, kalplerimizi Kur’an ve iman nurlarıyla nurlandır yâ rabbî. Niyetlerimizi halis eyle, bizlere tam ihlas ve kamil iman nasib eyle. Günahlarımızı affeyle, bize merhamet eyle, bizi her türlü azaptan muhafaza eyle YâRabbî.

Senin büyüklüğünü, bizim küçüklüğümüzü bize her zaman duyur YâRabbî. Seni daima yanımızda hissettir, yüzümüzü sana çevir, sana kulluk ettir, senden istet, senden başkasına el avuç açtırma YâRabbî.

Dualarımızda bizi samimi eyle, çok dua eden, çok tevbe eden, duası ve tevbesi kabul olan kimselerden eyle Yâ Rabbî.

Yâ Azîm, Yâ Kerîm, bütün mülk senindir. Yer senin, gök senindir. Senin her şeye gücün yeter. Bizler gayet aciziz. Sen bize güç vermezsen biz güçlü olamayız, sen bize yardım etmezsen bizler hiçbir şey yapamayız. Elimizi kaldırmamız, yürümemiz, çalışmamız, yiyip içmemiz, hep senin kudretinle oluyor. Bize kalsaydı bunların hiçbirini beceremezdik. Bütün güç senindir. Yer-gök senin elindedir. Senin istediğin şekilde yaşamaya çalışırken bizleri güçsüz bırakma YâRabbî.

İradelerimize fer ver, kalplerimize derman ver, gönüllerimize inşirah ver, sinelerimize genişlik ver YâRabbî.

YâRabbî, senin üzerimizde o kadar çok nimetin var ki, ne kadar şükretsek azdır. Bizi müslüman olarak yarattığın ve müslüman olarak yaşattığın için sana kainattaki varlıklar adedince şükürler olsun YâRabbî.

Bizleri müslüman olarak ölmeye muvaffak eyle. İmanla yaşat, imanla öldür YâRabbi. Bizlere verdiğin nimetlerin hakiki şükrünü eda etmeye bizleri muvaffak eyle. Şükrünü eda edemediğimiz nimetlerden dolayı da bizleri hesaba çekme YâRabbî.

Bizlere verdiğin bu hayat ve iman nimetine karşılık, senin dinini yaşamayı ve senin yolunda hizmet ederek, mübarek adını dünyanın her tarafına duyurmayı bize kolay eyle YâRabbî.

Senin adının bütün gönüllerde duyulması işinde bizleri kullan YâRabbî. Bu işi yaparken, yerde ve gökte bizler için sevgi yarat, herkes bizi sevsin Yâ Rabbî.

Bizi, gerçekten iman etmiş olan, güzel ve salih ameller işleyerek kendisini sevdiğin ve sevdirdiğin kullarından eyle. Bu mübarek hizmetlerin her tarafta boy atıp gelişmesini nasib eyle. Bizlere hizmetten başka bir gaye edindirme YaRabbi.

Dinimizi, milletimizi, hizmetimizi daima payidar eyle. Bu güzel hizmetleri başlatanlardan, devam ettirenlerden, şu anda da devam ettirmekte olanlardan ebediyyen razı ol YâRabbî.

Onlar hürmetine bize de ömrümüzün sonuna kadar hep hizmet ettir. Yine onlar hürmetine bizi affeyle, bizi onların şefaatine nail eyle, bizi onlarla beraber haşr ve neşreyle. Ailemizi, akrabalarımızı, milletimizi onlar hürmetine cennetlik eyle Yâ Rabbî.

Senin yolunda hizmet etmek bizim için, bir lütuftur, bir şereftir, en büyük makam, en büyük payedir. Bu şerefi, bu lutfu bizden alma, bizlere bu payenin hakkını vermeyi nasib eyle YâRabbi.

YâRabbî, bizlere dünyada da ahirette de hep güzellikler ver, bizi azaptan koru, bize gücümüzün üstünde yük yükleme, bizi çok zor imtihanlarla imtihan etme YâRabbî. Bizi annelerimizi, babalarımızı ve bütün mü’minleri hesap gününde affet YâRabbî.

Kalplerimizi hep sana açık eyle. Kardeş, dost, muhib, taraftar ve sevenlerin kalp ve gönüllerini sana aç Yâ Rabbî. Bizi işlerimizde, hizmetlerimizde, sıkıntılı anlarımızda yalnız bırakma, rahat anlarımızda da seni unutturma YâRabbî.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem hürmetine, O’nun şanlı sahabisi hürmetine, senin dostların olan evliya ve asfiya hürmetine, büyüklerimiz hürmetine bu duamızı kabul eyle.

Ve sallallahu alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ecmeîn, velhamdü lillâhi rabbil âlemîn EL-FATİHA.

Ey benim güzel ülkem nereye böyle? Nereye ne girdaplara sürüklüyorlar seni? Yazıklar olsun provagatörlere… İnsanın zerre kadar hakkını helal edesi gelmiyor böylelerine. Allah’ın örtüsü her yerdedir. Her yerde olmalıdır. Özgür ve serbest olmalıdır. Allah’ın koymuş olduğu kuralı kim, ne kadar, nereye kadar değiştirebilir?  Değil Allah’ı, Peygamberlerini, Meleklerini, Rabbimizin indirmiş olduğu kıymetli kitabı Kur’an-ı Kerim’den bir ayeti inkâr etmek dahi bir insanın dinden çıkmasına kâfidir.

Düşünsenize o mübarek kitabı Rabbimiz bize yol gösterici kılavuz olarak hediye eyledi. Meailini, tefsirini açıp okuyarak anlamaya çalıştın mı ki Allah’ın örtüsünü dışlıyorsun bire insan!!! 

Dinde zorlama yoktur bunu pek âlâ biliyoruz. O zaman neden bizler zorlanıyoruz? Örtü bir ibadettir Ey insanlar neden açtırmak için zorluyorsunuz?  Beni neden ibadetimden ayırmak istiyorsunuz? Allah bu yaptığınıza razı gelir mi? Çok üzülüyorum Allah’ım içim pare pare… Kor var, yüreciğimin ta ortasında yanıyor. Sönmüyor, sönmeyecekte…

Allah için taktığım örtümü hangi güç açabilir? Hangi el açabilir? Ben O‘nun için örttüysem başımı, örtüme kimin eli dokunabilir?

“Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım” …

Demiş ki biri “Allah saçı insanlara, örtsünler diye vermemiştir. Eğer öyle olsaydı saç vermezdi.” Ne kadar da komik… Daha ne kadar saptıracaksınız?  Daha nasıl saptırabilirsiniz? Allah’ın bizi Yaratan Rabbimizi bir an olsun incitme ihtimalini düşünmez mi yüreğin bunları savunurken, konuşurken? Sızlamaz mı kalbin? En sevdiğini kırmaktan bu kadar korkarken SEN!!! Eşinin, annenin, babanın, arkadaşının, evladının, kardeşinin üstüne titreyen SEN!!! Onları kırmaktan çekinirken SEN!!! Rabbini nasıl olurda düşünmezsin? Bu cümleleri sarf ederken bu ne cürettir Allah’ım.  Ne kadarı doğrudur düşüncelerimizin? Savunurken bunca yaptıklarımızı ne kadarını araştırmışızdır?

Affedersiniz ama örneğin Allah bayanlara göğüs de vermiştir. O zaman Allah vermiş diye kapatmayalım mı?  Bu organı şehvet için mi vermiştir? Bebeğin rızkını annenin göğsüne koymuş Rabbim. Olmazsa çocuk nasıl rızıklanacak?

Önceden yayınladığım yazıda “Nitekim Nur suresindeki “Kadınlar başörtülerini yakalarının üzerinden iyice bağlasınlar...” ayeti inince, onların erkekleri bu ayetleri okuyarak eve döndüler. “Bu erkekler eşlerine, kızlarına, kız kardeşlerine ve hısımlarına bu âyetleri okudular. Bu kadınlardan her biri etek kumaşlarından, Allah'ın kitabını tasdik ve ona iman ederek başörtüsü hazırladılar.” Bu ne imandır Yarabbi.

Biz ki eteğimize, üstümüze, başımıza uydurmaya çalışırken örtüyü Onlar gerçek ibadet için eteğindeki kumaşı örtüye çevirmişler. Bu ne teslimiyettir.  Burada örtünün bir simge, bir idol olmadığını bir kere daha görüyoruz. O zaman neden bugün ellerinde bayraklarla insanlar simgeymiş gibi lanse ediyorlar? O ellerindeki bayraktaki ay Allah’ı, Yıldız Efendimizi (SAV) kırmızı ise şehitlerimizin kanını simgeliyor. Ama gel gelelim örtüyü kaldırtmaya çalışıyorlar. Yani Allah’ın koymuş olduğu kuralı. Birbirine çok tezat…

Öte yandan İstanbul Üniversitesinde okuyan bir kız arkadaşımız diyor ki: “ O diyor şırınga ile kadınların bacaklarına kezzap enjekte eden kişi gibi bende onların örtülerine enjekte edip kezzapla yakmak istiyorum diyor. Bu ne düşmanlıktır Yarab! Yazıklar olsun bizi bize düşüren zihniyetlere. Dar görüşlere.

Biri diyor ki konuşmada, bir konuk Atatürkçülüğü dinmiş gibi düşünmeyin. Bunu dinmiş gibi lanse etmeyin ve savunmayın. Bunu söylerken bir kız arkadaşımızı gösterdiler görüntüde öylesine nefret dolu gözleriyle bakıp söyleniyordu ki yerinden, hayretler içerisinde kaldım. Kısık kısık gözleriyle nasılda bakıyordu.  Yanımızda örtüyü yerden yere vuruyorlar, tv’lerde her yerde. O kadar çok üstümüze geliyorlar ki taş olsa çatlamaz mı?

Her Pazar Star Tv’de çıkan tam bir örtü düşmanı hanım var. Tv’de görüntü çekmişler neymiş İranlılara benzeme durumu mevcutmuş. Ya pes vallahi pes! Gösterdikleri görüntü de ne biliyor musunuz yolda farklı yerlerde çekilmiş kapalı hanımların görüntüleri. Birkaç tane. Oradan konuk abide dedi. Yani şurada iki tane kapalı görmeye bile tahammülünüz yok.

Anıtkabir’de yapılan yürüyüşte kapalı bir abla vardı. Ordan bir hanım nasılda bağırdı “senin ne işin var burada!” Kadıncağız şaşırdı beni dedi arkadaşlarım getirdi. Ben misafirim. Sen ve senin gibiler dedi giremezsiniz buraya. İstemiyoruz sizi burada. Gidin dedi. Madem geleceksin çıkart örtünü başından gel dedi. Fe subhanallah. Orası nitekim bir kabristan. Kabristana bıraktığın çiçek sadece üstte ve kuruyuncaya kadar kalan bir güzelliktir ama bunun alt tarafıda var. Dua etmek lazım gelir. Lakin tüm ölmüşlerimizin buna ihtiyacı vardır. Kabristanı sadece gezmek için gidemeyiz ve giderken de örtüsüz gitmeyiz.  Sen oraya gidip bağırıp çağırdıktan sonra, gezmeye gittikten sonra, çelenk bıraktıktan sonra yaptıklarının bir anlamı var mı? Ölmüşün sevap hanesine yazılan bir sevap var mı? Örtülü bir insanı oradan kovmaya kimin ne hakkı var?

 Bu yazıyı birgisayarıma karalamışım kalmış. Sizlerle paylaşmak istedim. Siz ne düşünüyorsunuz?

Ağzımızı ne kadar kapatsanızda yüreğimizi asla susturamayacaksınız...

Bir kişi yetmez tartaklamak için. Birkaç kişi şöyle bir sarsmalı da aklı başına gelsin. Çıkarsın örtüsünü okula öyle girsin. Dimi?

Burda başından aldıkları gibi...

Yada oturup ağlayacaksın çaresizliğine...

Neler yaşandı, neler oldu? Dünden bugüne neler yaşadı bu örtü... Ne joblar yedi sırf bir örtü için. Haftalarca o jobun acısı gitmedi vurulan yerden... Ekran başında hep ağlamıştım yaşlı teyzemi polis yerde sürüklerken... Onun annesi yok muydu acaba? Nasılda kıymadan vuruyordu, tekmeliyordu yerde yatan teyzemi... Onun kardeşi yok muydu acaba? Nasılda joblayıp, sürüklüyordu kardeşimi? Bazen haksızlık gördüğümde en çok sevindiğim şey bir adalet gününün bizi beklemesi... O zaman görecekler hatalarını ama iş işten geçmiş olacak. Elbette hepimiz göreceğiz ama onlar inkarlarının ne kadar sapkınca bir hareket olduğunu görecekler inş.

Ben artık birşey diyemiyorum düğümleniyor boğazım, dolaşıyor parmaklarım. Allah affetsin bizleri bu hale getirenleri ne diyelim.............

BİR AŞK

Medine'nin kadınları hem güler yüzlü, hem de güzeldirler. Ancak Hifa Hatun başka güzeldir ve bambaşka gülümser. Öylesine sıcakkanlı ve öylesine samimidir ki kadınlar onu canları gibi severler. Oğlu, abisi, erkek kardeşi olanlar akraba olmaya kalkar, hatta bazıları beylerine ister. Onu ciddi ciddi sıkıştırır, araya hatırlıları koyup, izdivaç teklif ederler.

Hifa Hatun'un methi hızla yayılır ve çoook uzaklara gider. Bırakın
hekimleri, tüccarları, vezirler, sultanlar sıraya girer. Ancak o Necaşi gibi bir İmparatoru bile reddeder sadece ve sadece Allah'ın rızasını diler.

Ama taliplerin ardı arkası kesilmez. Kimi ayaklarına halılar serer... Kimi cevahirler döker... Yüz kızıl tüylü deveyi getirip kapısına bağlayanları mı sorarsınız, yoksa saray anahtarlarını önüne atanları mı?

Hifa Hatun bütün bunlara dönüp bakmaz bile, Efendimizin huzuruna çıkıp 'Ey Allah'ın Resûlü' der, 'bana cennete götürecek bir şeyler öğretsene.' Doğrusu o, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) 'gündüzleri oruç tut' ya da 'geceleri namaz kıl' gibi bir tavsiyede bulunacağını sanır ama Server-i Kâinat 'Önce evlenmen lâzım' buyururlar 'zira bununla dininin yarısını emniyete alırsın!' Hifa, büyük bir teslimiyetle boynunu büker ve  'siz kimi münasip görürseniz ben ona razıyım' der.

Mâlum, o sıradan bir hanım değildir ve onu nikahına alacak erkeğin de 'özel' olması gerekir. Lâkin Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ne kimseye  ümid verir, ne de kimsenin ümidini kırar. Her zamanki gibi basit ve pratik bir çare bulur 'yarın sabah mescide ilk gelenle evlen' buyururlar. Bu teklifi herkesin hoşuna gider, talipler erken kalkmak için tedbirler düşünür, kendilerince hazırlık yaparlar.

Bu haberi elbette Hazret-i Suheyb de duyar ama dikkate almaz. Zira o fakir ve kimsesiz biridir. Evi yurdu yoktur ve karnını zor doyurur. Kah ağaç altlarına uzanır, kâh mescid gölgelerine kıvrılır. Uzun boyuna rağmen o kadar zayıftır ki, rüzgar sert esse ayaklarını yerden kaldırır.

Ama bakın şu işe ki o gece Allahü teâlâ bütün sahabelere derin bir uyku
verir, Hifa Hatun'un talipleri gözlerine çöken ağırlığa yenilirler.
Resulullah Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) her zamanki gibi imsak sökerken mescide gelir ve büyük bir merakla talihli sahabeyi bekler.

Nitekim mescidin eşiğinde bir gölge uzar ve Süheyb içeri girer.
Resulullah Efendimiz namazdan sonra Hifa Hatunu çağırtıp neticeyi bildirir. Hazret-i Hifa büyük bir teslimiyetle kabul eder.

Efendimiz güzel bir hutbe okur ve nikah akidlerini yaparlar. Sonra şanslı sahabeye döner 'Ey Süheyb' buyururlar, 'şimdi hanımına bir hediye al ve tut elinden evine götür.'Suheyb Radıyallahu anh ellerini çaresizlikle iki yana açar. 'İyi ama' diye mırıldanır, 'benim ne bir dirhem gümüşüm, ne de sığınacak evim var.'

Hifa Hatun kocasının boynunu büktürmez, ona içinde on bin dirhem gümüş olan süslü bir heybe gönderir ve 'filanca yerdeki köşkümü sana hediye ettim' der. Alemlerin Efendisi çok hislenir onlara hayır dualar ederler.

Süheyb, o gün Medine sokaklarında dolanır durur, akşama doğru utana sıkıla konağa sokulur. Kendisi için hazırlanan muhteşem sofradan ya bir, ya iki hurma alır ve 'Ya Hifa' der, 'biliyorum sen benim için bulunmaz bir nimetsin, ben ise senin için sadece mihnetim. Ben şükretsem gerek, sen sabretsen gerek. İster misin şu geceyi taat ve ibadetle geçirelim zira Efendimiz (Sallallahü aleyhi ve sellem) 'Cennette yüksek bir çardak vardır.

Ertesi sabah, namazdan sonra Efendimiz Suheyb'i yanlarına oturtur 'Ey
Süheyb' buyururlar 'geceki halini sen mi anlatırsın ben mi anlatayım?'
Süheyb gözlerini kucağına indirir, zor duyulan bir sesle 'Allahın Resulü en  iyisini bilir' cevabını verir.

Efendimiz onlara 'ne mutlu size' gibilerinden bakar, 'İkiniz de
cennetliksiniz' buyururlar, '... ve Allahü teâlâyı göreceksiniz!' Süheyb
derhal secdeye kapanır ve 'Ya Rabbi!' diye yalvarır, 'o ki beni mağfiret
ettin, günahlara bulaşmadan canımı al!'

Allahü teâlâ bu yanık duayı kabul eder, Suheyb, secdede kalakalır. Mescidde bulunanlar ağlamaklı olurlar. Resulullah Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) 'Size daha şaşılacak bir şey söyliyeyim mi? Şu anda Hifa Hatun da ruhunu Hakka teslim etti' buyururlar.

Namazlarını, yüzü suyu hürmetine yaratıldığımız o yüce Server kıldırır.
İkisini yanyana toprağa bırakırlar. Baş uçlarına küçük bir tahta çakar.
Birine 'Şükredenlerden Suheyb' yazarlar, öbürüne 'Sabredenlerden Hifa!'...

Avrupalılar yirmi yaşlarına gelince kendilerine iş bulurlar, ev bulurlar, anne-babalarını terk edip giderler. Bu sebepten Avrupa'da aile dağılmıştır ve Avrupa medeniyeti çöküşün eşiğindedir.

Ancak, aileler, milletin çekirdeğidir. Çekirdekleri ezersek, bir daha yeşeremez. Ezilense çekirdek değil, koca bir ağaçtır... Anne, baba, çocuk, eş... Dinimize göre bunlar, Allah'ın emanetidir. Bu emanetlerin hukukunu hiçe sayan, Allah'a hıyanet etmiş olur, belki de gazabına uğrar! Peygamberlerin de anne-babaları vardı. Peygamberler anne babalarından üstündür; buna rağmen her peygamber anne-babasına hürmet etmiş, onların hizmetine koşmuştur. Ömrün uzayıp kısalması Allah'a aittir fakat bildiğimiz bir gerçek var: Ana-babaya iyilik edenin ibadeti artar. Kişi az bir ömürde çok ibadet eder, bol sevap kazanır. Böylece kişinin ömrü bereketlenir. Asr-ı Saadette bir müşrik, Peygamberimizin yanına gelir, "Ben Müslüman olmak istiyorum" der. Peygamber Efendimiz, o kişiye şahadet getirtir. Adam sorar, "Müslüman oldum, şimdi ne yapacağım?" Peygamberimiz, "Savaş var, savaşa katıl." der. Adam savaşa girer girmez orada şehit olur. Bizim yüz senede gelemeyeceğimiz mertebeye, o kişi sadece bir "an"da gelmiş oldu. Yani ömür sene olarak uzar mı uzamaz mı bilmiyoruz amma, sevaplar ömrü bereketlendirir. Erzincan'daki evimiz büyük bir avlunun içindeydi. Gece avlu içinde giderken, gaz lambası kullanırdık. Ben de pilli fener aldım. Annem, feneri kullanınca o kadar dua etti ki... Hayatın tadı tuzuydu anamın duaları... Aldığım şey beş kuruşluktu; ama annem çok sevinmişti. 1939 Erzincan depreminden sonra, anneme psikolojik bir hastalık geldi. Çok zor günler geçirdi. Onu bazen sırtlayarak, bazen bisikletime bindirip doktora götürürdüm. Bu yaptığım işlerin bütünü annemi çok mutlu ederdi. Annemin çok duasını aldım. Bu duaların hayatım boyunca bana destek olduğunu hissetmişimdir. Annem bana "Boş keseye el sokmayasın" diye dua ederdi. Ömrüm boyunca geçim sıkıntısı çekmedim. Şunu demek istiyorum; ben anneme baktım, Rabb'im de bana baktı! Pek çok tecrübelerle görülmüştür ki, anne-babasına hürmet eden, daha güzel bir hayat yaşamıştır. Allah her şeyi görüp biliyor. Anne-babasına iyi davranana Allah mutlaka lütfeder. O hürmet olmasa, insanlık yerlerde sürünür. Türkiye'de yaşlı, hasta, bakıma muhtaç yüzlerce ana baba var. Bu insanlar sokağa atılsa, milletin hali ne olur? Ebeveyne hizmet, insanın rızkını çoğaltır. Bir süre önce ziyaretime birisi geldi. "Ben anama çok iyilik ettim ama zengin olmadım" dedi. Kardeşim burada anlatılmak istenen, geçim zorluğu çekmemektir ki, önemli olan budur. Önemli olan, kimseye muhtaç olmayacak kadar malın olmasıdır. En hayırlı mal, yetecek kadar olan maldır. Nice zenginler var ki bir simide hasret. Ana-babaya iyilik edenin ağız tadı olur. Bir adam anasına demiş ki, "Ana, sen bana ne verdin, süt verdin. Ben sana kilolarca süt vereyim, ödeşelim!" Annesi ağlamaya başlamış, "Ben sana sadece süt mü verdim?.." Hasta ana-babaya bakmak zordur, insan yaşlandıkça tenkitleri artar, çocuklaşır, amma hep söylüyoruz, CENNET UCUZ DEĞİL! Allah'tan sabır dilersek, işimiz kolaylaşır inşallah. Ömrünü ana-babasına bakarak geçiren kişinin ömrü ne güzel ömür... Bir sahabe, Rasulullah'a "Annem-babam öldükten sonra onlar için yapabileceğim bir şey var mı?" diye sormuş. Efendimiz de "Evet, onlar için dua ve istiğfar etmek, verdikleri sözü yerine getirmek, dostlarına ikram etmek, yakınları onlar vasıtasıyla olan kimseleri ziyaret etmek, ikramda bulunmaktır." buyurmuş. Evladın ibadeti ana-babaya da sevap kazandırır. Peygamber Efendimiz (sas) konuyu şöyle özetlemiş: "Ana-baba, cennetin orta kapısıdır. Dilersen bu kapıyı zayi et, dilersen muhafaza et!"   HEKİMOĞLU İSMAİL   http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazarno=1036

ANNE-BABA

ŞİMDİDEN TÜM ANNELERİN VE GELECEĞİN ANNE ADAYLARININ ANNELER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM.

Esselamü Aleyküm Herkese;

Şu aralar biraz daha iyiyim şükür. Sadece cildimde anlamsız bir kaşıntı ve ellerimde ayaklarımda çıkan yaralar, sivilce gibi batıp çıkan şeyler ne ise onun geçmesini diliyorum. (uyuz olmadım ama bir ara olmuştu ne yalan diyeyim:))) Diğer şikayetlerim şükür ki yok denecek kadar az :) Hastalıklarımız inş. günahlarımızın dökülmesine vesiledir. Hastalık sülalemizde dolaşıyor. Önce halamdı, sonra babam, annem, amcam derken biz çocuklar da nasiplendik hamdolsun. Diyorum böyle biri geldi biri gitti safer ayını tam eda edemedik mi yeterince acaba? Hayırlısı diyelim. Tabi Rabbimiz bilir. Biraz daha iyiceyim mesajlarınız için ayrıca teşekkür ediyorum. Başlangıç olarak bilgisayarımda bulunan yazımı aktarıyorum.Bazen daraldığımda ve yalnızlık hissettiğimde hemen ya kağıt kaleme yada bilgisayarda Word belgesine yada günlüğüme sarılırım :) Bilgisayarımda kim bilir ne zaman karaladığım bir yazımı buldum.

Sizinde güzel düşüncelerinizi almak isterim...

Allah'a emanet olun Hayırlı Cumalar

***

Zavallı bacaklarım öyle yorgun, öyle güçsüz, öyle zayıf ki… Bazen bir adım atmaktan aciz, yürümekten aciz… O kadar ürkek ki bazen… İstiyorsun yürüyemiyorsun. Bir adım atamıyorsun. Başlatamıyorsun bir adımı…

Allah CC için bir adım atmak bu kadar mı zor oysa?

Düşünsenize Ey arkadaşlarım, kardeşlerim birine hiç durup dururken bir şey verdiniz mi? Hani karşılık beklemeden, hiçbir şey istemeden tamamen art niyetsiz bir şey verdiniz mi? Ufacık bir hediye ya da ne bileyim… Ne kadar kötü olursa olsun karşındaki! Yine de o insanın durduk yere ihtiyacını giderdiniz mi? O kadar kötü o kadar kötü ki bu şahıs size zamanında çok zulmetmiş ya da sizi öyle kırmış öyle kırmış ki içinizden gelerek ona yinede koşar mısınız yardıma ihtiyacı olduğunda?

Belki merhamet edersiniz, belki istemeyerek yaparsınız yardım edersiniz, belki nefretle bakar önünden yürür gidersiniz, belki kat be kat fazlasını çektirirsiniz yaptıklarına karşılık. Kim bilir dayanamaz çeker vurursunuz belki. Bilindik insan manzaraları hep bunlar... hep hayatın içinden, yaşanılan şeyler bunlar…Değil mi Canlar!?

Fakat düşünsenize Ey Canlar bizi yaratan Rabbimiz böyle bir durumda ne yapıyor? Bizim O’nu defalarca kırmamıza rağmen bize merhamet ediyor. Yaptıklarımıza sabrediyor. Çünkü O merhametlilerin en merhametlisi, sabredenlerin de en sabırlısıdır. Öyle bir sabrı alıyor mu aklın senin? Dön bir bak bakalım arkana… Almadan veren hep O! Öyle merhametli ki Rabbimiz zalimlere karşı öyle sabırlı ki Rabbimiz biz ufacık bir şey gördüğümüzde lanet okuyup, o kötülerin helak olmasını dilerken O hep sabrediyor!  Ve bekliyor… bekliyor…bekliyor…bekliyor…Bir gün teşrif edersin huzuruna diye hep bekliyor…Gitmiyorsun ama yinede sana her şeyini saçıyor hiç bir şey vermediğin halde, dua bile etmekten acizken sen! sana karşılıksız rızık veriyor... ve sen ne yapıyorsun?!  Yetmiyor sana verilenler. Bir de üstüne söyleniyorsun, homurdanıyorsun. Bu durumda sen nankör olmuyor musun?

Sorgula bakalım şimdi kendini. Kaç yaşındasın? Bu yaşına kadar ne yaptın? Nasıl yaşadın? Bu güne kadar kaç tane gönül fethettin. Kaç tane arkadaşın var? Bugünün dünden iyi mi? Her geçen gün geriliyor musun yoksa ileriye doğru yürüyor musun veya yerinde mi sayıyorsun? Öyle bir ömür yaşa ki bugün dünden daha güzel olsun. Her geçen gün yeni bir şeyler öğrenmeli ve hayatına geçirmelisin. Eğer ki geriliyorum, yerimde sayıyorum, bir şeyler öğrenmiyorum ya da öğrenemiyorum diyorsan o zaman soruyorum. Hangi dünyayı seçiyorsun? Ebedi hayatı mı? Yoksa yalan dünyayı mı? Ya da yapacağım ama hazır değilim mi diyorsun. Peki, soruyorum yarın için senedin var mı? Yapma be Ey can yalan dünyaya kanma.  Uyma şu şeytana, kanma artık şeytanla arkadaş olmuş nefsine… Bırak terk et her şeyi… Allah için bir adım at… Ufak bir adım örneğin… Genelde yapılması gerekip yapılması unutulan bir şey… Ne gibi mi?

Mesela her zaman şükretmelisin ya hani. Düşün bakalım en son ne zaman gerçekten şükrettin? Şükretmekten uzak bırakıyor şeytan bizi dimi? Yaşadığımız her şeyi öyle bir sorun yumağı haline getiriyor ki elindeki güzellikleri fark edemiyorsun bile. Göremiyorsun onları. Onlar ne mi diyorsun? Hep kötüyüm hep sorun mu var diyorsun? Baksana bir kendine... Gözlerin görüyor, kulakların duyuyor, yürüyebiliyorsun.  Bunlardan biri olmasaydı ne yapardın? Biz şükür nedir bilmiyoruz. Rabbimize şükrümüzü yeteri kadar eda edemiyoruz. Edemeyiz de…  Çünkü o kadar kusursuz ve mükemmel ki organlarımız, ne yapsak ne etsek de Rabbimize bunların karşılığını veremeyiz. Şöyle örnek vereyim:

“Bir zat-ı muhterem hayatını hep ibadetle geçirmiş ve öldükten sonra Rabbin huzuruna çıktığında. Allah cc sormuş:

-Ey kulum sana nasıl muamele edeyim? Merhametimle mi? Yoksa ibadetlerinle mi?

O şahıs öyle güvenmiş ki ibadetine “Yarabbi demiş bana ibadetlerimle muamele et.”

Sorgu-sual esnasında bir bakıyorlar adamın yaşantısı boyunca gece-gündüz yaptığı ibadetler Rabbinin ona verdiği sayısız nimetler karşısında o kadar az kalmış ki adam bu yüzden cehenneme götürülecekmiş. O zatın yaptığı ibadetler, Allah’ın o kuluna verdiği tek bir gözün dahi şükrünü ödemeye yetmemiş!

Sonra dönmüş demiş ki Allah’ım ne olur bana merhametinle muamele et. Allah CC ona merhametiyle muamele ettiğinde cennetteki yerine kavuşmuş.

İbadetlerimizi yapıp Allah’ın merhametine sığınarak umutla bekleyeceğiz. Çünkü Allah CC buyururlar ki : “Kulum beni nasıl bilirse Ben onun karşısına ahirette öyle çıkarım”  

Vaden henüz dolmamış ve bir şansın daha varken, bu tek şansını kaçırma.. E hadi ama! Şimdi durma zamanı değildir. Çalışma zamanıdır.  Sen ki Allah’a inanıyorsun. Namazın kılınması gerektiğini de biliyorsun. Be mübarek o zaman hala neyi bekliyorsun?! Bir baksana giden geri geliyor mu? Ve bir gün ölüm kapını gelip habersizce çaldığında seni feryat figan götürürlerken mezara ne yapacaksın? Yalnız başına ne yapacaksın o karanlık çukurda bembeyaz bir top kefenin içinde.  Şaka mı geliyordur nedir bunlar anlamadım ki?

Diyorsun ki bir defa geliyorum dünyaya. Yaşayacağım elbet. Karışma bana bırak beni kendi halime… Yüreğimden dökülen namelerdi bunlar. İçimizde bazı şeyleri tek başına paylaşmadan yaşamanın ne anlamı var ki? Dimi? Hem birşeyler biliyorsak ve bildiklerimizi paylaşmıyorsak, ahirette gelip hesabını sormazlar mı, nedenn neden anlatmadın? Madem biliyordun neden anlatmadın? Layikıyle yapamıyorsam, bazı şeyler nefsime ağır geliyorsa belki sen yaparsın diyedir bunlar.

Benim nefsime çıkardığım paye vardır. Dilerim sizlerinde vardır.

Selametle…

Selamün Aleyküm

Arkadaşlar bu aralar yaşadığım rahatsızlıklardan ötürü bir müddet bloğumla ilgilenemeyeceğim... Bu yüzden ara vermek durumundayım. Dualarınızı esirgemeyin inş.

Hepiniz Allah'a emanet olun...

NOT: Çektiğiniz salavat, okuduğunuz yasin-i şerif, hatim vs. varsa, kısacası Efendimiz'e (SAV) hazırladığınız hediyeleri bildirirseniz çok sevinirim. 30.Nisan.son arkadaşlarım. Sizlere bir müddet uğrayamayabilirim... Herşey için Rabbil Alemin razı olsun inş. Allah-u Teâla...

Selametle...

Soru
Hiç bir dine inanmayan ancak sadece bir tanrının var olduğuna inanan ve yanlızca ona kulluk eden kişi cennete girebilir mi? Kur'an ve Muhammed Peygamber bu konu hakkında görüş bildir mişmidir?

Cevap

Cennete girmenin birinci şartı Allah’a ve Onun en son elçisi olan Hz. Muhammed'e iman etmektir. Bu nedenle Hz. Muhammed'in Peygamberliğiyle ilgili gerekli bilgiyi aldığı halde inanmayanlar cennete giremez.

Ancak İslamdan haberi olmayan herkes mutlaka cehenneme gidecek diye bir şey de yoktur. Bu nedenle islamdan haberi olmayanların sorumlu olmayacaklarını da bilmenizi isteriz.

Peygamberimizin (a.s.m.) gönderilmesinden sonra, onun davetini duymayanlarla ilgili olarak İmam Gazalî'nin insanları üç sınıfta incelediğini görmekteyiz:

1. Peygamberin (a.s.m.) davetini duymamış, kendisinden haberdar da olmamıştır. Bu sınıfa giren insanlar kesin olarak ehl-i necat olup Cennetliktir.

2. Peygamberin (a.s.m.) davetini, gösterdiği mucizeleri ve güzel ahlâkını duymuş olmakla beraber îman etmemiştir. Bu sınıf kesin olarak azaba uğratılacaktır.

3. Peygamberin (a.s.m.) ismini duydukları halde, aleyhinde yapılan menfî propagandalardan başka bir şey duymadıklarından, kimse onlara doğruyu söyleyip onları teşvik etmediğinden alâka duymamaktadırlar. Bunların da ehl-i necat olacaklarını, yani Cennete gireceklerini umarım, demiştir.

Konuyla ilgili detaylı bilgi almak için tıklayınız:

sorularlaislamiyet.com sitesinden alıntıdır.

Selamün aleyküm Arkadaşlarım;

14-20 Nisan arası bildiğiniz üzere Kutlu Doğum Haftasıydı. Şuanda hafta olarak değil ay olarak kutlanıyor çok şükür. Kim bilir ilerleyen zamanda belkide bir mevlana yılı kutlanıldığı gibi Kutlu doğum yılıda kutlanabilinir:)

O ki bizim dünyaya gelmemize bir vesiledir. Rabbi Rahim Hz. Adem 'in (AS) tövbesini Efendimiz'in mübarek ismini andığı için kabul ediyor ki; ne diyor (Cennetten kovulup, Havva anamızdan ayrı düştüğünde) :

-Ya Rabbi beni Muhammed'in yüzü suyu hürmetine affeyle.

Rabbi Rahim diyor.

-Ya Adem sen Muhammed'i nereden biliyorsun ben henüz O'nu yaratmadım diyor.

Hz. Adem'de (As):

-Ya Rabbi Cennetin kapısında adının yanında yazıyordu oradan gördüm. Şüphesiz ki sen bir ismi yanına yakıştırdıysan O senin için çok önemli olmalı o yüzden O'nun adı için tövbemi kabul et. Diyor.

Rabbimiz de:

-Evet ya Adem eğer O olmasaydı şüphesiz seni de yaratmazdım.

diyerek bizim O'nun için dünyaya geliş vesilesi olmamızı göstermiş oluyor.Efendimiz'in alemlere rahmet olarak gönderildiğide bir başka bildiğimizdir. Canım Efendim'e (SAV) keşke layık bir ümmet-i Muhammed olabilsek. İsmi alınınca yürekler titrese... O'nun aşkıyla yansak, tutuşsak... Hoca Efendimizin hep "Medine'nin Gülü" adlı şiiri aklıma gelir.Efendimiz dediğimde...(Özellikle şu kısmı:)

"Keşke her an aşkınla oturup aşkınla kalksam,
Rûhlar gibi yükselip de ufkunda dolaşsam;
Bir yolunu bulup gönlünden içeri aksam..
Keşke her an aşkınla oturup aşkınla kalksam"

Hoca Efendinin yorumuyla dinlemek için tıklayınız:

http://video.google.com/videoplay?docid=7191678095772036444

Evet Efendimiz'e ne yapsak ki boş. Bende şirketteki arkadaşlarımla paylaşmak adına, nacizane aşağıdaki hediyeleri hazırladım cuma günü için :) Bir hafta öncesinden Efendimiz'le ilgili kitaplar aldım hepsine..Güllerini hazırladım. Tabi canım Eşiminde çok desdeğini gördüm. Allah razı olsun canım. Rabbi Rahim seni Efendimiz'e komşu eylesin inş. Allah-u Teâla...

Sonra turta için hazırlık yaptım. Eve geç geldiğimden ötürü hazırla, pişir, süsle derken 2'de yattım veeeeeeeee işe 9:10'da gittim :) Eşimle aynı yerde çalışıyoruz haliyle ikimizde geç kaldık :) Efendimiz'in güzel ahlakı ile ilgili kartela almıştım onlardan fotokopi çektim, üstüne iliştirdim derkeeeen, aşağıdaki görüntüler çıktı ortaya:) Sizlerle de paylaşmak istedim.

Arkadaşlarımın yüzündeki tebessüm bana yetti çok şükür. Cuma saati çalışmadığımız için arkadaşlarla toplanıp birşeyler yapma imkanı bulabiliyoruz şükür. Bu yüzden çok şanslıyız elhamdülillah. Erkeklerde zaten Cuma namazına gidiyor mecburen bayanlar kalıyor:) Bizde 10 kişi birşeyler yapıyoruz işte...

Allah kabul etsin. Birlikte daha nice nice kutlu doğumlara inş. Allah-u Teâla...

Hepinizi çok seviyorum :)